Sunday, November 15, 2015

ড্ৰাইভাৰ



বাচন খিনি ধুই থকাৰ পৰা ল’ৰা লৰিকৈ হাত দুখন মুচি মুচি চন্দ্ৰাই ইণ্টাৰকমটো উঠালে।



-‘চন্দ্ৰা!!’- সিফালৰ পৰা  চাৰৰ মাত- “আজি মোৰ বন্ধু এজন আহিব, ৰাতি থকাকে; .....অকলে আহিব...ফেমিলি লৈ নাহে, বজাৰৰ কিবা কিবি আনিব লগা আছে যদি মোক চাই চিতি জনাবা। আমাৰ দেৰি হব, ঘৰ গৈ পাঁওতে



এই ন-দহ বজাৰ সময় খিনি চন্দ্ৰাৰ অলপ জিৰণি লোৱাৰ সময়। চাৰ বাইদেউ দুইজনৰেই বৰ ব্যস্ততাপূৰ্ণ চাকৰি। এই সৰু যদিও আটকধুনীয়া ঔদ্যোগিক কলনিটোত প্ৰায়বোৰৰ মানুহৰেই জীৱন একেবাৰে ৰুটিনত চলে, প্ৰায় সকলোবোৰ বাসিন্দাই ঘৰত বা অফিচত একেসময়তে একেবোৰ কামেই কৰি থাকে, একে সময়তে ভাত খায়, একেসময়তে টিভি চায়, একেবোৰ কথাকে শ্ৰীমতীৰ লগত পাতে, এটা ডাঙৰ ফেক্টৰিত যেন নিয়মীয়া উৎপাদন চলি আছে, সকলোবোৰ যন্ত্ৰৱৎ

লোহিত সীমান্ত, ৰূপৰ নাই অন্ত


Tuesday, August 25, 2015

কবিতাৰ বিষয়ে দুটিমান আহুকলীয়া লিমাৰিক;


(১)
কবিতা দেশৰ বাহুবলী নাম চিৰি চিলিম কুমাৰ,
কবিতা লিখি ঘটি থৈছে, গালে গালে পুৰষ্কাৰ;
গৰমা- গৰম কবিতা,
কেঁচা যৌৱনৰ মালিতা।
দুই এটা কবিতা পঢ়িবলে আকৌ হাবিলে যোৱা দৰকাৰ। 


(২)
আধুনিক কবিতাৰ লেকাম বোলে ছিঙা,
অৰ্থতো নোলায়েই, ছন্দও চোন ভঙা,
দেশৰ নিলাজ কথা-মাত,

Monday, August 24, 2015

খেলি-মেলি

(১)
গুৱাহাটীৰ বানপানীক লৈ কিয় বাৰু কৰা শ্লেষ?
বানপানী নোহোৱাকৈ আছে জানো কোনো দেশ?
নেলাগে দিয়া নলা খানিব,
বা ভৰলুখনো মোকলাব;
অসমৰ "ভেনিচ" বুলি লিখি দিলেইচোন লেঠা শেষ।


(২)
সোণাপুৰৰ বৰুৱা চাৰ কলিজাৰ মেকানিক,
জানে বোলে এইডচো ভাল কৰাৰ টেকনিক;

কেইটিমান ৰাজনৈতিক লিমাৰিক

তলৰ লিমাৰিককেইটাই মোৰ ৰাজনৈতিক দৃষ্টিভংগী প্ৰতিফলিত নকৰে, কেইজন মান জনপ্ৰিয় ৰাজনীতিকৰ জীৱনক এক ব্যংগাত্মক দৃষ্টিভংগীৰে চোৱাৰ প্ৰয়াসহে, উদ্দেশ্য কেৱল হাস্যৰস।ইয়াক Satire ৰূপেই গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনালো। 



(১)
সে সে কৈ হাঁহি থাকো বুলি ভাবিছা নেকি বুৰ্বক,
ৰাজপাট দকচি খোৱাৰ সকলো জানো কচৰৎ;
সাম, দাম, দণ্ড, ভেদ,
বিসম্বাদীৰ ক'লা পেট,
সকলো ইম্পৰটেণ্ট মেটাৰ মোৰ নখ দৰ্পনত। 


(২)
বাবকণে চিনি পাই, মহিলা নে পুৰুষ মাছ,
পৈতৃক সম্পত্তিৰূপে পাইছে ইমান দিমাগ খাছ;

পথবন্ধ

সাহিত্য ডট অৰ্গৰ ছুটি গল্প বিশেষ সংখ্যাত প্ৰকাশিত

http://www.xahitya.org/2015/08/15/pothbondho/

গাড়ীবোৰ অথালি-পথালিকৈ ৰখাৰ বাবে কোনোখনে কোনোফালে লৰচৰ কৰিব নোৱাৰা অৱস্থা। তাৰ প্ৰায় মাজতে ৰৈ আছে পুৰণা বগা ৰঙৰ মাৰুতি ভান খন। পিছৰ ছিটত শুৱাই অনা বুঢ়ী মানুহগৰাকীৰ মূৰৰ পৰা তেজ বৈ আছে, গামোচাখনেৰে বন্ধাৰ পৰাও একো বিশেষ লাভ হোৱা নাই যেন লাগে। চকু মুদ খাই আহিছে, উশাহবোৰ দীঘল দীঘল, বহু সময়ৰ মূৰে মূৰে, হয়তো ৰক্তচাপ একেবাৰে কমি গৈছে। বুঢ়ীক সাৱট মাৰি ধৰি থকা সৰু ল’ৰাটো বুঢ়ীৰ নাতিয়েক, পুৱা আইতাকে পিছল খাই পৰি মূৰত দুঃখ পোৱাৰ পৰাই সি আইতাকক এৰি দিয়া নাই, তাৰ গাটোও বুঢ়ীৰ তেজেৰে ৰাঙলী হৈ গৈছে। মাজে মাজে সি ভুনভুনাই কয়-“তোৰ একো নহয় আইতা, হস্পিটেল গৈ পালেই সকলো ঠিক হৈ যাব, মই আছোঁ নহয়। আমি পামেই গৈ অলপ পাছতে।” এম্বুলেন্স মাতিলে দেৰি হয় বুলি, কাষৰ ঘৰৰ মাৰুতি ভানখনেৰেই বুঢ়ীক মেডিকেল কলেজলৈ লৈ যোৱাৰ সিদ্ধান্ত কৰিছিলে তেওঁলোকে। মাত্ৰ এঘণ্টাৰ বাট, যেনেতেনে মেডিকেল পালেগৈয়ে ৰক্ষা পৰে তেওঁলোক।

অব_তেৰা_ক্যা_হোগা_কালীয়া‬?


এই চকুচৰহাৰ শেন চকু কিছুবছৰ পৰা সমাজৰ ধাৰ্মিক, অতি ধাৰ্মিক, আধ্যাত্মিক, চেনী-ধাৰ্মিক, মিহি-ধাৰ্মিক, গৰম-ধাৰ্মিক, ভোগী-ধাৰ্মিক, চেমি-গ'ড, ডেমি-গ'ড আদি ভগৱানৰ একেবাৰে নিকট সম্বন্ধীয় সকলৰ ওপৰত পৰি আছে। তেওলোকৰ মানব জাতিৰ প্ৰতি অৱদান দেখি অমুকাৰ +২ পাৱাৰৰ চচমা জোৰো গৰম হৈ যোৱা যেন অনুমান হৈছে। হওতে অমুকাইয়ো ভগৱানক বিশ্বাস নকৰা নহয়, মানে সেই "বলে নোৱাৰা শিলৰ পৰি নমষ্কাৰ" ফৰ্মুলা মতে। জীৱনত কেতিয়াবা টানত পৰি, 'হে ভগৱান ৰক্ষা কৰা' বুলি নোকোৱাকৈয়ো থকা নাই, আৰু সেই বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰো নোপোৱাকৈ থকা নাই। মানে চকুচৰহাৰ ভগৱানৰ লগত সম্বন্ধটো তেনেই নিম্ন পৰ্যায়ৰ।মানে তুমি তোমাৰ 'জেগা'ত মই মোৰ জেগাত, দৰকাৰ হ'লে লগ পাম টাইপৰ। উদাহৰণ স্বৰূপে, এই চকুচৰহাই ভাৱে, যে ৰাতি বিয়লি অকলে হাবি এখনৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যাব লগা হ'লে, অমুকাই "ভগৱান মোৰ লগত আছে, গতিকে বাঘে মোক একো কৰিব নোৱাৰে" বুলি ভাব এটা কৰি আগুৱাই যায়। ইন ডেট কেচ, সঁচাসঁচিকে নৰখাদক বাঘ এটা ওলালে চকুচৰহাক ভগৱানে দ্ৰৌপদীক অন্তহীন শাৰী দিয়াৰ দৰে কামাল কৰি ৰক্ষা যে নকৰে সেইটোও চকুচৰহাই

Monday, July 20, 2015

Panimur Waterfall, পানীমূৰ জলপ্ৰপাত


An waterfall in Kopili River, Just 20 KM from Lanka of Nagaon District. Apart from being one of most beautiful falls in NE, it has its mention in many folklore  of the region.

ভোক আৰু কিছু কথা ('অসমীয়াৰ সুখ-দুখ' ত প্ৰকাশিত)


ভোক বুলিলে আমি পোনতে পেটৰ ভোককে বুজো, খাদ্য পালেই যি উপশম হয়। আৰু অলপ আগুৱাই গৈ আমি শৰীৰৰ ভোকৰ কথা ভাবিব পাৰোঁ। এই দুইটাই প্ৰাকৃতিক। কিন্তু আৰু এক ধৰণৰ কৃত্ৰিম ভোকে গ্ৰাস কৰিছে নেকি আমাক; ভোগৰ ভোক, তথাকথিত সামাজিক প্ৰতিষ্ঠাৰ ৰেট ৰেচৰ ভোক? প্ৰতিষ্ঠিত লেখিকা জুৰী বৰা বৰগোহাইৰ নৱতম উপন্যাস “ভোক” ৰ মূল বক্তব্য পৃথক যদিও , এই প্ৰশ্নটোৱেও খুদুৱনি এৰি যায় মনত।



Sunday, July 19, 2015

ভাল কবিতা বনাম বেয়া কবিতা

বন্ধুবৰ মেৰিলীন দত্তৰ বাতৰি কাকতত প্ৰকাশ পোৱা ফেচবুকৰ কবিতা সম্পৰ্কীয় লেখাটো পঢ়িলো। সকলো কথাতে একমত হব নোৱাৰিলেও, ভাল লাগিল, এক নিৰপেক্ষ বিশ্লেষন কৰাৰ প্ৰচেষ্টা কৰা বাবে। মই কবি নহয়, কিন্তু মাজে মাজে কবিতা পঢ়ো, ভাল লাগিলে ভাল লাগিছে বুলি কও, নেলাগিলেও, লাইক এটা মাৰি থৈ দিও, কবিতা লিখা জনে উৎসাহ পাওক বুলি। কাৰণ আনৰ কবিতাক বেয়া বুলি কবলৈ মোৰ অধিকাৰেই নাই, অৱশ্যে মেৰিলীনৰ দৰে বন্ধুৰ কবিতা হ'লে পোনপটীয়াকৈ কৈ দিও, যি ভাৱো। যিজন লোকৰ লগত কেইটামান মূহুৰ্ত কটোৱাৰ সুবিধা পোৱা বাবে, মই এনেদৰে ভাবিবলে বাধ্য হ'লো সেইজন হ'ল হীৰুদা, কলেজৰ আলোচনীৰ বাবে তেখেতৰ এটা সাক্ষাৎকাৰ লবলৈ গৈ মোৰ এইকণ সৌভাগ্য হৈছিল। মাত্ৰ কেইঘণ্টা মানৰ সেই সান্নিধ্যই মোক কবিতাৰ বিষয়ে এনেদৰে ভাবিবলৈ সুবিধা দিলে। 

প্ৰিয়তমাৰ চিঠি

হোৱাটচ-এপত পোৱা হিন্দী কৌতুক এটাৰ অৱলম্বনত )

(বি.দ্ৰ.:- প্ৰথমতে এই লিখাটো মই ফেচবুকৰ এটা কৌতুক গোট আৰু নিজৰ ৱালত দিছিলো, পিছে কোনোবাই তাকে কপি কৰি পুনৰ হোৱাটচ-এপত প্ৰচাৰ কৰিলে, আপুনি নিশ্চয় এই খিনি হোৱাটচ-এপত ইতিমধ্যে পঢ়িছে। অৱশ্যে কপি কৰা জনে অজ্ঞাত কাৰণত মোৰ নামটো উল্লেখ কৰিবলে বেয়া পালে)

লৰালৰিকে ঘৰলে যাব লগা হোৱাত পত্নীয়ে পতিলৈ চিঠি এখনকে লিখি থৈ গ’ল 


হেৰি শুনিছেনে??

মই হঠাৎ ঘৰলে যাব লগা হ’ল; কেনেকে যাম, কিহত যাম, বাছৰ কণ্ডাক্টৰক কোনখিনিত নামিম বুলি ক'ম, ৰিক্সাত কেইটকা দিম, বেগটো ক'ত ৰাখিম, ল'ৰাটোক বাটত কি খুৱাম, নুখুৱাম,  সেইবোৰ কথা চিন্তা কৰিব নেলাগে। মনত ৰাখিব, আপোনাক লগ পোৱাৰ আগতেও মই ২৩ টা বছৰ একো ক্ষতি-খুন নোহোৱাকে জীয়াই আছিলো।

প্ৰিয়তমাৰ চিঠি

হোৱাটচ-এপত পোৱা হিন্দী কৌতুক এটাৰ অৱলম্বনত )

(বি.দ্ৰ.:- প্ৰথমতে এই লিখাটো মই ফেচবুকৰ এটা কৌতুক গোট আৰু নিজৰ ৱালত দিছিলো, পিছে কোনোবাই তাকে কপি কৰি পুনৰ হোৱাটচ-এপত প্ৰচাৰ কৰিলে, আপুনি নিশ্চয় এই খিনি হোৱাটচ-এপত ইতিমধ্যে পঢ়িছে। অৱশ্যে কপি কৰা জনে অজ্ঞাত কাৰণত মোৰ নামটো উল্লেখ কৰিবলে বেয়া পালে)

লৰালৰিকে ঘৰলে যাব লগা হোৱাত পত্নীয়ে পতিলৈ চিঠি এখনকে লিখি থৈ গ’ল 


হেৰি শুনিছেনে??

মই হঠাৎ ঘৰলে যাব লগা হ’ল; কেনেকে যাম, কিহত যাম, বাছৰ কণ্ডাক্টৰক কোনখিনিত নামিম বুলি ক'ম, ৰিক্সাত কেইটকা দিম, বেগটো ক'ত ৰাখিম, ল'ৰাটোক বাটত কি খুৱাম, নুখুৱাম,  সেইবোৰ কথা চিন্তা কৰিব নেলাগে। মনত ৰাখিব, আপোনাক লগ পোৱাৰ আগতেও মই ২৩ টা বছৰ একো ক্ষতি-খুন নোহোৱাকে জীয়াই আছিলো।

কেৱল তলৰ কথা কেইটা মনত ৰাখিব..........


১। কামকৰা বাই জনীক দৰমহা দি থৈছো, বেছি দানবীৰ দেখুৱাবলে দৰকাৰ নাই। তাই ফটা শাৰী ইচ্ছা কৰিয়েই পিন্ধে, সেই কথাটোত আপুনি মূৰ ঘমাব নেলাগে। 

২। আগতেও কৈছো, আমাৰ নিউজ পেপাৰৱালা, ধুবী, গাখীৰৱালা সেইবোৰ কাষৰ ঘৰতকে বেলেগ। সদায় ৰাতিপূৱা গৈ সেই চমক-ছল্লো জনীক “আপোনালোকৰ পেপাৰ দিলে নে? মোৰ খন দিয়া নাইচোন!” বুলি কবৰ দৰকাৰ নাই। আৰু এটা কথা, লুঙি আৰু হাত কটা গেঞ্জি ঘৰত পিন্ধা ড্ৰেছহে, আপোনাৰ প্ৰিয় হলেও, সেই ড্ৰেছটো পিন্ধি আলহী খাই নুফুৰিব । 

মোৰ আসক্তিৰ বৰষুণ, translation of Agniswar Mitra's update " My fascination with rain:"

ভাই বন্ধু Agni ৰ এটা ষ্টেটাছ আপডটে মনটো কিবা কিবি কৰি দিলে, ইংৰাজীত দিয়া অগ্নিৰ আপডেটটো অসমীয়ালে অনুবাদ কৰিবলে চেষ্টা এটা নচলাই থাকিব নোৱাৰিলোঁ, 

মোৰ আসক্তিৰ বৰষুণ

ধুবুৰীত কটোৱা মোৰ সৰুকালটো, বন্ধুবোৰ আৰু বহুতো স্মৃতি আজিও সেউজীয়া আৰু তাৰে কিছু জোখতকৈ অলপ বেছি বৰ্ষাসিক্ত। গৌৰীপুৰ ফিল্ডৰ গোৰোহা ডুবা পানীত বোকা খচকা আৰু বৰষুণৰ বতৰত চিলড্ৰেন পাৰ্কৰ সন্ধিয়াবোৰ মোৰ সোঁৱৰণিৰ কেচুৱাকাল। অহহ,..... ক্ষমা কৰিব, সেইবোৰ আচলতে একোখন ফুটবল খেলহে আছিল, বৰ্ষামূখৰ সন্ধিয়াৰ। নদীৰ পাৰৰ লখনদাৰ দোকানৰ একাপ একাপ গৰম ৰঙা চাহত সশব্দে চুমুক মাৰি কৰা গেমপ্লেন আৰু... লগতে প্ৰেমপ্লেন, স্মৃতিৰ ক’লা বগা ফ্ৰেমৰ পৰা পোনে পোনে তুলি অনা একো একোখন জীৱন্ত ছবি। একেটা চিগাৰেটৰে ভাগ বিছাৰি, বৰষুণত জুৰুলি জুপুৰিহৈ আঁহত গছজোপাৰ তলত জুম বন্ধা, মোৰ বাবে বন্ধুত্বৰ সৰ্বোত্তম উপলব্ধি। 

কেৱল বিবাহিত পুৰুষৰ বাবে

বিধিসন্মত সতৰ্কীকৰণ : কেৱল বিবাহিত পুৰুষৰ বাবে, অবিবাহিতসকলৰ স্বাস্থ্যৰ পক্ষে ক্ষতিকাৰক। ইট মে' ক'জ লনলিনেচ, মেলাংকলি, এণ্ড লাভলেছনেছ।

আপোনাৰ বিবাহিত জীৱন কেনে চলিছে? আপুনি বাৰু এজন ভাল স্বামী নে ? নিজকে পৰীক্ষা কৰক, আমাৰ কেইবাবছৰো ধৰা গৱেষণাৰ অন্তত প্ৰস্তুত কৰা কুৱেচনিয়াৰৰ যোগে। তলৰ কথাখিনিত Yes/No দাগ মাৰক। Yes হ’লে নিজকে ১ নম্বৰ দিব, No হ’লে ০।

১। আপুনি আজিকালি মাছ বাছি ভাল পায়, আচলতে কেচা মাছৰ গোন্ধটো আপোনাৰ ভালেই লগা হৈছেগৈ। শাকপাচলি কাটি-বাচি থাকোতে, কাপোৰ ধুই থাকোতে, ঘৰ সাৰি থাকোতে আপুনি গুনগুনাই গান গাই থাকে।

শেনৰ এজাত


অন এ আপাৰ আচাম হাইৱে, চুলিত চেঁচা বতাহ,
স্মে’ল অৱ মাড এণ্ড কাউডাং, ভৰ্তি মোৰ উশাহ;
আপ এহে’ড ইন এ দিচটেন্স, দেখিলো এখন ধাবা,
মাই হাংগাৰ গ্ৰু হেভী, এণ্ড ... “দোস্তি কিবা খাবা?”
আই হেড টু ষ্টপ ফৰ এ হোৱাইল।
চাইন অন নগাধাৰি ৱাল,
আই হাৰ্ড দা ড্ৰাংকাৰ্ডচ শ্বাউট,
এণ্ড আই ৱাজ থিংকিং টু মাইচেল্ফ
“গাহৰি বা পাই নে নেপাই??”

klix





random



খানদং বান্ধ- Khandong Dam, on river Kopili

This was shot with my Lumia 730, two shots merged to HDR in Phostoshop


Monday, March 23, 2015

অথঃ বিবাহ সংবাদ



মনজিতে ক’লে এই সংখ্যা সাহিত্য ডট অৰ্গ নাৰী বিশেষ সংখ্যা হব, মই পাৰিলে কিবা এটা লিখিব লাগেমই নাৰীবাদ সম্পৰ্কে বৰ বিশেষ নেজানো, তথাপিও মোৰ পিতৃ মাতৃয়ে সৰুতেই নাৰীক সন্মান কৰিব লাগে বুলি ধাৰণা এটা মনত সুমুৱাই দিবলে সক্ষম হৈছিল, জোখতকে  বেছি কিতাপ পত্ৰও পঢ়িছিলো, গতিকে এক নিজস্ব চিন্তাধাৰা গঢ়ি উঠিছিল বুলি কব পাৰোঁ। যিহেতু বিয়াৰ পাছতহে মোৰ ঘৰৰ বাহিৰৰ এগৰাকী নাৰীৰ লগত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্ক স্থাপিত হব, সেইবাবে মোৰ ভাৱী পত্নীক মই দিব লগা স্থান আৰু সন্মান  সম্পৰ্কে যথেষ্ট ভৱা গুণা কৰি কিছুমান সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিলোহি। সেই  ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ কথাই অলপ  কব বিছাৰিছো, নাৰীবাদৰ লগত নহলেও, নাৰীৰ লগত যিহেতু ইয়াৰ পোনপতীয়া সম্পৰ্ক আছে, গতিকে অলপ বহলাই লিখিলোঁ। ৰাইজে পঢ়ি কিবা ৰস পালে ভাল লাগিব।

পেপছি স্বভাৱ

কলিতাৰ যে স্বভাৱ চৰিত্ৰ ভাল নহয়, তাত তেঁওৰ আচলতে অকনো দোষ নাই, এই জালিম দুনীয়াই তেঁওক তেনেকুৱা হবলৈ বাধ্য কৰিলে।

কেচুৱা কলিতা
মাকঃ- খোৱা বাবা, অকণমান পেপছি খাই দিয়া, ও ও খোৱা খোৱা...এই খাইইইইইইই......দিলে ।।ফিনিছ কৰি দিলে.আদায়য়য়য়য়...আমাৰ কলিতা জল্দি জল্দি ডাঙৰ হৈ যাব।

নাৰীমুক্তি

পাতিৰি  ভিনিহিৰ ১১০% সত্য চাহখোৱা গাজাটোৰ আঁত ধৰি

১৫ ডিচেম্বৰ ২০৪২ চন!!!

পতিয়ে পত্নীক চাহ, তামোল, নিউজপেপাৰ, ধুতি আদি খুজি অত্যাচাৰ কৰা সমস্যাটোৰ স্থায়ী সমাধানৰ অৰ্থে আজি সংসদত এখন বিধেয়ক গৃহীত হয়। এই আইন মতে বিয়া পতাৰ লগে লগে সকলো পুৰুষৰ জিভাখন লেজাৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা আঁতৰাই পেলোৱা হব। আজি সংসদত শূন্য কালত উপস্থাপন হোৱা বিধেয়ক খন সৰ্বসন্মতিক্ৰমে গৃহিত কৰা হয়। 0.5 % পুৰুষৰ বাবে সংৰক্ষিত আসনৰ সাংসদ শ্ৰীবিনয়ভূষনে বিধেয়ক খনৰ বিৰোধিতা কৰি কিবা কব বিছাৰিছিল যদিও, বাকী 566 গৰাকী মহিলা সাংসদৰ চিঞৰ বাখৰৰ মাজত তেখেতৰ মাত শুনা নগ’ল।

সন্ধিয়া সংবাদ মাধ্যমৰ আগত “লিপষ্টিক আৰু পেডিকিউৰ” বিভাগৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী শ্ৰীমতী চেনেহী বেগমে কয় যে এই বিধেয়ক দ্বাৰা মহিলা সকলৰ এক বহুদিনীয়া সমস্যাৰ সমাধান পোৱা গ’ল। 

১২ জানুৱাৰী ২০৪৪ চন।

দেশত অতি ক্ষীপ্ৰতাৰে বৃদ্ধি পোৱা পুৰুষ ভ্ৰুণ হত্যাৰ ঘটনাসমূহত ৰাজ্যিক গৃহমন্ত্ৰী সুষমা সিনহাই উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰে। মানৱ সম্পদ বিভাগৰ পৰা প্ৰদান কৰা এক লিখিত বিবৃতিত কোৱা হয় হয় বিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে হোৱা ব্ৰেইন ড্ৰেইনৰ দৰে, ভাৰতৰ পৰা পুৰুষ ড্ৰেইনৰ ঘটনা বৃদ্ধি পাইছে, ভাৰতৰ ওচৰ পাজৰৰ দেশবোৰে সৰল টাৰ্মচত বিয়া পতাৰ সুবিধা দি এইসকল পুৰুষক আকৰ্ষণ কৰিছে।

১৮ নৱেম্বৰ ২০৪৫ চন

যোৱা দুবছৰ ধৰি ভাৰতত এখনো বিয়া নোহোৱা ঘটনাই আজি গিনিজ বুক অৱ ৰেকৰ্ডচ স্থান লাভ কৰে। লগতে ভাৰত পৃথিৱীৰ ভিতৰতে সকলোতকৈ দ্ৰুতগতিত জনসংখ্যা হ্ৰাস পোৱা দেশ বুলিও পৰিগণিত হয়।

১১ জানুৱাৰী, ২০৫০ চন

আজিকালি সমগ্ৰ দেশতে দেখা গৈছে যৈ কোনো পুৰুষেই বিয়া পাতিবলৈ ইচ্ছা নকৰে। কোনো কোনো পুৰুষে সন্তান বিছাৰিলে ক্লনিং কৰাই লোৱা সুবিধা ইতমধ্যে ভাৰতৰ সকলো প্ৰাথমিক চিকিৎসা কেন্দ্ৰতে উপলব্ধ হৈছে। তথাপিও কিছুমান মানবীয় অনুভূতি জীয়াই ৰখাৰ প্ৰয়োজনীয়তা কথা উপলব্ধি কৰি আজি লিডুৰ জয়ৰামপুৰত এক গাম্ভীৰ্য পূৰ্ণ অনুস্থানত বিশ্বখ্যাত খাৰঘৰীয়া এণ্ড কোম্পানীৰ সহযোগত নিৰ্মান কৰি উলিওৱা “ইৰেজেবল, প্ৰগ্ৰামেবল, ডিচপ’জেবল হট এণ্ট ব্ল’ণ্ড ৱাইফি” নামৰ এটা ৰবট বজাৰলৈ মুকলি কৰি দিয়া হয়। অতি অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিৰে নিৰ্মান কৰি উলিওৱা এই ৰবটে গৰাকীৰ মুড বা মানসিক অৱস্থা স্বয়ংক্ৰিয় ভাৱে অনুমান কৰি সেই মতে নিজৰ চেহেৰা, মাত, ড্ৰেছ, ফিগাৰ আদি সলাই লব পাৰে, আৰু গৰাকী অকলে থাকিব বিছাৰিলে নিজে নিজে স্লীপ ম’ডত গুচি যায়। সম্পুৰ্ণ চ’লাৰ পাৱাৰত চলা এই ৰবটক কোনো ধৰণৰ মেইণ্টেনেন্সৰ প্ৰয়োজন নহয় বুলি কোম্পানীৰ মূখপাত্ৰ কিনাৰাম খাৰঘৰীয়াই সংবাদ মাধ্যমৰ আগত ব্যক্ত কৰে।

ॐ ঢেমাসুৰায়ে নমঃ



ॐ ঢেমাসুৰায়ে নমঃ

জৰুৰী : IMPORTANT : জৰুৰী : IMPORTANT জৰুৰী : IMPORTANT

এই ছবিখনত ঢেমাসুৰৰ অলৌকিক শক্তি সন্বিবিষ্ট আছে । ভেনিজুৱেলাৰ মঁচিয়ে য়াভিয়াৰ ফাৰ্ডিনাণ্ডো নামৰ এজন লোকে প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ মেৰিয়ানা খাটত ৰসাতলৰ সন্ধান কৰোতে এই ছৱিখন উদ্ধাৰ কৰে। কিন্তু লোকজনৰ তিনিদিনৰ ভিতৰতে অজ্ঞাত কাৰণত মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ আগতে তেঁও ডায়েৰীত লিখি যায় যে, এই ছবিখন যিয়েই ফেচবুকত দেখা পায়, তেঁও লগে লগে দিনে সাত বাৰ কৈ নিজৰ ৱালত এইখন শ্বেয়াৰ কৰিব লাগিব আৰু সত্তৰ জনকৈ লোকক টেগ কৰিব লাগিব। অন্যথা ভীষণ পৰিনাম হব পাৰে। আৰু এই শ্বেয়াৰ আৰু টেগিং সৎ মনেৰে কৰিলে লগে লগে ঢেমাসুৰৰ আশীৰ্বাদত তেওঁৰ যি কোনো ইচ্ছা পুৰণ হব। মাদুৰাইৰ বেঙ্গেনাপ্পা বান্দৰাপ্পা মধুসুদন আয়াৰ নামৰ এজন বেকাৰ যুৱকে এই ছবিখন শ্বেয়াৰ কৰি ৩০০ জন লোকক টেগোৱাৰ লগে লগে তেও ইনফচিচ কোম্পানীত চাকৰি লাভ কৰে। দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ এজন মাছমৰীয়াই এই ছবিখন শ্বেয়াৰ কৰাৰ কিছুদিনৰ পাছত তেঁওৰ জালত এটা ডাঙৰ মাছ আহে আৰু মাছটো কটাৰ পাছত তাৰ পেটত কহিনুৰতকৈয়ো ডাঙৰ হীৰা এডোখৰ ওলায়। চীন দেশৰ গুৱানঝাং গাঁৱৰ এজন কৃষকে এই ছবিখন পায়ো পাত্তা নিদিয়াৰ এসপ্তাহৰ পিছতে তেওৰ একমাত্ৰ মৰমৰ জীয়েক এজন বিবাহিত মানুহৰ লগত পলাই যায়। আৰব দেশৰ এজন দুখীয়া বেদুইনে এই ছৱিখন শ্বেয়াৰ কৰি ১০০ মানুহক টেগোৱাৰ মাত্ৰ দুমাহৰ ভিতৰতে তেও ৰৈ থকা ঠাইত মাটিৰ তলৰ পৰা খাৰুৱা তেল নিজে নিজে ওলাই আহে আৰু তেও অন্যতম ধনী শ্বেখ বুলি পৰিগণিত হয়। কলম্বিয়াৰ এজন ড্ৰাগ মাফিয়াই এই ছৱিখন নিজৰ ফেচবুক ৱালৰ পৰা ডিলিট কৰি দিয়াৰ লগে লগে তেঁওক ৰাছিয়ান পুলিচে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। অষ্ট্ৰেলিয়া কুইনচলেণ্ডৰ এজন ক্ৰিকেট খেলুৱৈয়ে এই ছৱিখন শ্বেয়াৰ কৰাৰ দিনাই এক ইনিংচত সাতটা উইকেট লাভ কৰি বিশ্ব ৰেকৰ্ড গঢ়ে। 

গতিকে সাৱধান, এই ছবিখনক বা কথাখিনি অৱজ্ঞা নকৰিব। ছবিখন দেখা পোৱাৰ লগে লগে নিজৰ ফেচবুক ৱালত শ্বেয়াৰ কৰক আৰু নিজৰ সকলো বন্ধুকে টেগাওক। এনে কৰিলে আপুনি সাত দিনৰ ভিতৰতে আপোনাৰ ইচ্ছ পুৰণ হোৱা দেখা পাব। আৰু যদিহে নকৰে, এই বাৰ্তাক অৱজ্ঞা কৰে, তেন্তে ঢেমাসুৰৰ ক্ৰোধৰ পৰা আপোনাক কোনেও ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে। মনত ৰাখিব যিমানে বেছি লোকক টেগ কৰিব সিমানে আপোনাৰ ইচ্ছা সোনকালে পূৰ্ণ হব !!

=ॐ মন্দবুদ্ধিং, দীৰ্ঘসূত্ৰীং, ব্যভিছাৰীং, পেপছিপ্ৰাণঃ চ ঢেমাসুৰায়ে নমো নমঃ=

নাগ পঞ্চমী

বহু হাজাৰ মিনিটৰ আগৰ কথা। দিল্লী চহৰৰ এটা ভিতৰুৱা অঞ্চলৰ এটা ঠেক গলিৰ, এটা তিনিকুঠলীযা ভাৰাঘৰত সুদুৰ ইবিঝাৰ পৰা অহা ছেংমা নামৰ এজন লোকে ছাংমাই ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। পিছে ৰাজ্য খনত ৰজা ৰাণী যিমান আছিল, প্ৰজাৰ সংখ্যা তাতোতকৈ কমহে আছিল। ( সঁচা কথা কবলে গ’লে প্ৰজা নাছিলেই, কেইদিন মানৰ পাছত হবহে)। ছাংমাই সম্ৰাটে সেই ঘৰটোৰ পাকঘৰতে স্থায়ী ৰাজধানী পাতি, তাৰপৰাই দেশ শাসন কৰিছিল।

এদিন ৰজা ৰাণীৰ মাজত ৰাজ্যৰ পৰৰাষ্ট্ৰ নীতিক লৈ ভীষণ বিবাদ লাগিল। বিবাদ মানে? গৈ থৈ দুৰ্বাদল কাজিয়াত পৰিণত হ’লগৈ। কুটনীতি আৰু অশ্ৰুবাণেৰে ৰজাক পৰাজিত কৰিব নোৱাৰি শেষত ৰাণীয়ে বেলনাষ্ট্ৰ, IRKBM ( ইণ্টাৰ ৰূম কাঁহী বাতি মিছাইল),খকৰা মুকুটি, কপৌচেলোৱা আদি মাৰাত্মক মাৰণাস্ত্ৰ প্ৰয়োগ কৰিলে। ৰজাইয়ো ব্লেকমেইল, বিছনাতল, আদি প্ৰতিৰক্ষা কৌশল প্ৰয়োগ কৰি যুঁজ দিবলৈ ধৰিলে। ৰানীয়ে পিছদিনা ৰাতিপূৱাই ওচৰতে থকা বায়েকৰ ঘৰলৈ গুচি যাব বুলিও হুংকাৰ দিলে।ৰজাই বোলে – “এতিয়াই কিয় নেযোৱা। ভুতৰ ভয়ত?” 


মুঠতে কাষৰীয়া ৰাইজে কোৱা মতে –তেনে যুঁজ এই ভূ ভাৰস্তত কোনেও দেখাও নাই , শুনাও নাই। অৱশেষত যেনিবা ভাগৰ লগাত দুয়ু শুই পৰিল। সন্ধি পিছে নহ’ল। দুয়ু ৰজা ৰানী বেলেগ বেলেগ ৰূমত অকলে অকলে অকলে সোমাই পৰৱৰ্তী ৰণনীতি তৈয়াৰ কৰাত লাগিল।

ৰাতিপুৱাল...ৰানীয়ে চকু মেলি দেখে, ৰজাই তেখেতৰ বিচনাৰ কাষত থিয় হৈ মিচিকিয়াই হাঁহি আছে। হাতত এগিলাচ গৰম গাখীৰ। আত্মতৃপ্তিত ৰানীৰ মন আকুলিত হৈ পৰিল। লাহকৈ উঠি, গাখীৰ গিলাচ হাতত লৈ, তীৰ্যক চাৱনিৰে ৰজাৰ ফালে চাই ক’লে

- হুঁহ ..এতিয়া নিজৰ ভুল বুজি পালা তাৰমানে? মই কৈছিলো নহয়, তোমাৰে ভুল বুলি।
>
>
>
- কিহৰ ভুল ? গম নোপোৱা নেকি, আজি নাগ পঞ্চমী, সেই কাৰণেহে কলসাপক গাখীৰ খুৱাইছো..... লে ..পী লে নাগিন ।

পিছত ছেংমা ৰজাক হস্পিটেললৈ লৈ যোৱা সকলে দেখিলে, ছেংমাৰ গালত লাগি আছে---- এটা দগমগীয়া “কটা হাতৰ ৰঙা চাপ” । দাগটো ইমানেই উজ্জল আছিল যে ওপৰৰ সূৰ্যৰ ৰশ্মিও তাৰ ওচৰত ম্লান পৰি গৈছিল।

বি. দ্ৰ. :- তাৰো বহুদিনৰ পাছত ছেংমাই ’মুখ’ৰ সেই দাগটো আঁতৰাবলৈ প্লাষ্টি চাৰ্জাৰীৰ পইচা বিছাৰি চচুৰবাৰীক বাৰে বাৰে ‘আৰ্জি’ দি থকা বাবে দিল্লীৰ সেই অঞ্চলটো ‘ মুখাৰ্জী’ নগৰ বুলি জনাজাত হ’লগৈ।

দাৰু মস্তি

মোৰ নপতা খুলশালীজনীৰ বিয়াৰ পোন্ধৰ বছৰ মানৰ পিছৰ কথা, শালপতি এনেই মানুহটো বৰ ভাল, মানে দিনতহে দেই । ৰাতি তেঁও মস্তিত থাকে। সদায় এঘাৰ – বাৰ বজাত অফিচত গুৰুত্বপূৰ্ণ মীটিং কৰি, ঘুটুং হৈ, ঢুলং পুলং কৈ ঘৰ ওলাইহি। কেতিয়াবা গে’ট খুলি সোমাব নোৱাৰে, কেতিয়াবা খালত পৰি যায়, কেতিয়াবা বাৰান্দাতে দীঘল দি শুই দিয়ে। যত ৰয় তাতে কিশোৰ কুমাৰৰ গান গোৱা আৰম্ভ কৰি দিয়ে। তাতে আকৌ এপাল ল’ৰা ছোৱালী। গোটেই সংসাৰৰ জাঁজ মৰা কাম খুলশালীৰ। মানুহটোৰ সেইবোৰ কথাত কোনো কাণসাৰ নাই। আৰু খুলশালীও পৰি পৰা ভকত নহয়, জনাই জানে। ৰাতি এপৰৰ লৈকে তেঁও গিৰিয়েকক গালি পাৰে, আৰ চুবুৰীয়াই তাকে নিচুকনি গীত বুলি জ্ঞান কৰি শুই যায়। 


-“ এইসোপা ল’ৰা ছোৱালী, অত বোৰ জঞ্জাল, আপুনি কেতিয়াবা কিবা কৰি পাইছেনে, খালি নিজৰ মস্তি চিনি পায়। দ্বায়িত্বজ্ঞান বোলা বস্তুটোৰ নাম শুনিছেনে? অকল মস্তি আৰু মস্তি। ব্লাহ .. ব্লাহ .. ব্লাহ .. ব্লাহ ..

কালি ৰাতিও সেই একেই কেচ। মানুহটোৱে বাৰান্দাত লাং খাই পৰি “ য়ে লাল ৰং ..” বুলি আৰম্ভ কৰিছিল হে, খুলশালী ছুৰু হৈ গ’ল নহয়..

- “নিজৰ মস্তিৰ কাৰণে মোৰ জীৱনটো ধ্বংস কৰিলে...চম্ভালিব নোৱাৰে যদি ল’ৰা ছোৱালী...ব্লাহ .. ব্লাহ .. ব্লাহ .. ব্লাহ ..

কালি কিন্তু খেলটো অলপ বেলেগ হ’ল । শালপতিৰ বৈদ্য খং উঠিল। ইমান সোপা ধন ভাঙি বনাই অহা মুডটো এইজনীয়ে বিগাৰি দিলে..খং মানে তামাম খং ..তুমি ..ডাৰ্লিঙ..ৰ পৰা গৈ একেকোবে তই।

- হোঁ তই (**) কি ভাব। মই সদায় মস্তি কৰোঁ ..হুঁহ?

- অঁতো, আৰু কি কৰে আপুনি, সদায় সদায় ..কেৱল নিজৰ মস্তি..মই মানুহজনীয়ে কেনেকে..

- চুপ ! মই মস্তি কৰো ন? হোঁ। ব’ল এতিয়াই । ওলা মোৰ লগত।

- কলৈ ? 

- চুপ ..প্ৰশ্ন নকৰিবি, ওলা বুলিছো ওলা।

খুলশালীয়ে অলপ ভয় খালে, অলপ হেহোঁ নেহো কৰা এইবাৰ শালপতিয়ে হাত ধৰি চোঁচৰাই নিয়াদি নি গাড়ীত উঠালে। 140 KMPH ত গাড়ী গৈ , মিণ্টু বাৰৰ সমূখত ৰলগৈ ..ক্ৰেএএএছছছছ!!

- হেৰি কলৈ আনিছে মোক হয়নে? চিঃ চিঃ .এইবোৰ জেগাত মোক মানুহে দেখিলে কি বুলি ভাবিব? পগলা হৈছে নেকি আপুনি?

- চুপ, একদম চুপ বুলিছো নহয়। 

এইবুলি খুলশালীক টানি নি একেবাৰে বাৰটেণ্ডাৰৰ ওচৰলে লৈ গৈ অৰ্ডাৰ মাৰিলে 

– ব্লেণ্ডাৰছ প্ৰাইড ..লাৰ্জ..অন দা ৰকছ !

সেইমতে বস্তু আহিল। শালপতিয়ে বোলে – “ খা এতিয়া...একে সোহাই খা ......বটম‍ছ আপ কৰ”

- “ হে মোৰ কলীয়া গোঁসাই, আজি কিহে পালে হয়। পগলা হ’ল মোৰ মানুহটো, মই এইবোৰ কেনেকে খাম, আৰু মানুহবোৰে দেখি আছে, কি কৰিছে হয়নে, আপুনি হুচত নাই .....হেৰি শুনিছেনে” – খুলশালীয়ে কাবৌ কৰাত লাগিল।

- ন’ ..নাথিং ডুইং..খাবই লাগিব..খা বুলিছো নহয়...খা!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

এইবুলি শালপতিয়ে খুলশালীক ধৰি লৈ গ্লাছটো মুখত লগাই কতিয়াই দিলে..গালৌপকে গোটেই গিলাছ দ্ৰব্য, একেকোবে খু্লশালীৰ পেট পালেগৈ। খুলশালীয়ে চিঞৰি উঠিল। 

- আআআআআআআ...

- কেনে লাগিছে ? – শালপতিৰ গহীন মাত

- কেনে লাগিছে মানে? মা ঔ, মৰিলো ঔ..এই ৰাক্ষসটোৱে খালে ঔ মোক।।গোটেই মুখ...ডিঙি ..পেট চব জ্বলি গ’ল ..আই ঔ..মোক কোনে পাৰ বচা ঔ..ওৱাক ..কেনে অকটা ঐ..মৰি যাম মই এতিয়া ... .. ব্লাহ .. ব্লাহ .. ব্লাহ ..

শালপতি এইবাৰ অলপ আৰামকৈ বহিল, নাটকীয় প’জ এটা দিলে ..আৰু ছটফটাই থকা খুলশালীৰ ফালে চাই ক’লে..

- আৰু তই ভাব মই খুব মস্তি কৰোঁ সদায়? হুঁহ? হয়েন? গম পালি কিমান কষ্ট হয় এইবোৰ খাঁওতে? দেখিলি, কিমান কষ্ট সদায় সহ্য কৰিব লাগে মই ?? এপেগ খোৱাৰ জ্বালাই সহ্য কৰিব নোৱাৰিলি তই...ভাবি চা মই সদায় কিমান কষ্টেৰে পাঁচ ছটা পেগ খাই ঘৰলে যাঁও..আৰু তই অকনমানো মোৰ কষ্ট বুজিবলে চেষ্টা নকৰ!!

মৰেলঃ - ভিনিয়েকৰ বুকুত শাল মাৰি খুলশালীয়েকৰ পতি হোৱা বাবে সেইসকল লোক শাল+পতি=শালপতি বোলে ।

চোৰ পুলিচ

অপু পুলিচে সেইদিনা ভাস্কো দস্যুক দেখা পাই খেদি গ’ল, বোলে ইয়াক ধৰি আজি প্ৰমোচনটো লমেই। গৈ আছে গৈ আছে, মাজতে দুইটাই ৰৈ বাটৰ কাষতে চুচুও কৰি ল’লে, আকৌ খেদি আছে.. খেদি আছে, ভাগৰ লাগিলগৈ ..দুইটাই দৌৰিবলে বাদ দি খোজ কাঢ়িবলে লাগিল..তথাপিও অপুৱে পিছ এৰা নাই। কিন্তু কপাল বেয়া ছেণ্টুৰ দোকানৰ সমুখতে হঠাৎ ভাস্কো নাইকীয়া হ’ল ..

অপুৱে হেফাই ফোপাই ছেণ্টুক সুধিলে – হেৰৌ সেই দস্যুটো কেনি গ’ল তই দেখিলিনে?

ছেণ্টু : চাৰ, আপুনি বহকচোন, পানী গিলাছ খাওক, মই চব কৈ আছো...

অপু: ঘট ঘট ঘট ঘট..গাৰাওক....ক এতিয়া!!

ছেণ্টু: - এইফালে চাৰি মাইল মান গ’লে আপুনি এটা চাৰি আলি পাব, তাৰে চাৰি নম্বৰ আলিটোৱেদি গৈ থাকিলে চাৰিটা গলি দেখা পাব। তাৰে চাৰি নম্বৰ গলিটোৱেদি সোমাই গ’লে চাৰিটা বিল্ডিং দেখা পাব। তাৰে চাৰি নম্বৰ বিল্ডিং টোলে সোমাই যাব, তাত চাৰিটা ফ্ল’ৰ আছে। একেকোবে চাৰি নম্বৰ ফ্ল’ৰলে গ’লে দেখিব তাত চাৰিটা ঘৰ আছে, তাৰ চাৰি নম্বৰ ঘৰটোলে সোমাই যাব, চিন্তা নাই ঘৰ খোলা পাব। সেইঘৰটোত আকৌ চাৰিটা কোঠা আছে, তাৰ চাৰিনম্বৰ কোঠাটোত চাৰিটা আলমাৰি দেখিব। চাৰিনম্বৰ আলমাৰিটো খুলিলে তাত চাৰিটা চেল্‌ফ দেখিব আৰু চাৰি নম্বৰ চেল্ফখনতে এখন গীতা ভালকৈ ৰাখি থোৱা আছে। সেই গীতাখনৰ শপত চাৰ ..মই কোনো চোৰ দস্যুক এইফালে যোৱা দেখা নাই।



পিছত ছেণ্টু দোকানীৰ এনকাউণ্টাৰ হোৱা বাবে ঠাইখিনিৰ নাম নৰকাসুৰ পাহাৰ হ’ল !!

বুঢ়ী আইৰ সাধু ৰি-ল’ডেড :--- চিখৰ আৰু জুতি বাই


বহুদিনৰ আগতে স্কাণ্ডিনেভিয়াৰ এখন গাঁৱত এহাল বায়েক ভায়েক বাস কৰিছিল, সিঁহত ইমানেই দুখীয়া আছিল যে সিহঁতৰ ৰলচ ৰয়েছ খনত তেল ভৰাবলেও পইচা নাছিল। ভায়েকে সৰুৰে পৰা চিখৰ খাইছিল কাৰণে তাৰ দাঁত কেইটা ক’লা হৈ গৈছিল, আৰু মানুহে তাক চিখৰ বুলিয়েই মাতিছিল, যদিও তাৰ আচল নাম চিখৰহে আছিল। বায়েকে অকলে অকলে জুতি লগাই ৰান্ধি খাইছিল আৰু চিকেন কাৰী বনালে ভায়েকৰ ভাগত ডিঙি, পাখি আদিহে পৰিছিল । সেইকাৰণে গাঁৱৰ ৰাইজে তাইক খঙতে জুতি বাই বুলি মাতিছিল, আছলতে তাইৰ স্কুলৰ নাম আণ্ডাৰ টেকাৰ হে আছিল। 

এদিন চিখৰে জুতি বাইক ক’লে-

“জুতি বাই, জুতি বাই, কে’ক খাবৰ মন যায়”

সেইসময়ত জুতিবাইয়ে ফেচবুক কৰি আছিল, গতিকে ভায়েকে ধিচতাপ কৰাৰ কাৰণে তাইৰ খং উঠিল আৰু ওচৰতে থকা লাঠি এডালেৰে চিখৰৰ মুৰতে হুটুৰ কৈ মাৰ মাৰি দিলে। চিখৰে মৰমতে লাজে ওভতে মাতি বায়েকক গালি পাৰি বৰচাঙৰ ওৰত উঠি শুই থাকিল। তাৰপাছত বাঘ এটা ওলাই জুতিক খাব খুজিলে, আৰু জুতিয়ে বাঘটোক আই লাভ ইউ বুলি কৈ ভেলেণ্টাইন ডে' বুলি ডিঅ'ডৰেণ্টৰ বটল এটা আৰু ২০০ টকাৰ লাপু সৰকালে।

তাৰ পাছত দুই বাই ভাই মিলি চুনেৰে বনোৱা পিঠা খাই উগাৰ মাৰি অগি এণ্ড দা কক্ৰচ চোৱাত লাগিল।

তাৰপাছত ডাক্তৰে জুতিক ক’লে যে চিখৰৰ এটা অসুখ হৈছে, সি কেইদিন মানৰ ভিতৰতে এটা ফ্ৰিজলৈ পৰিবৰ্তন হৈ যাব। জুতিবাইয়ে সুধিলে- হায় হায় ... তেনেকুৱা হ’লে মোৰ বিয়াত কোনে আখৈ দিব, আৰু মই কেনেকে গম পাম সি ফ্ৰিজ হৈ গ’ল বুলি, কাৰণ বাহিৰৰ পৰা দেখিতো একো ধৰিব নোৱাৰি, সেই এনেই দেখিবলে ফ্ৰিজটোৰ নিচিনাই। তেতিয়া ডাক্তৰে উপায় দি ক’লে বোলে, সি যেতিয়াই মু্খ মেলিব, তুমি চাই থাকিবা। সি ফ্ৰিজ হৈ যোৱাৰ পাছত সি মুখ মেলিলেই ভিতৰত লাইট এটা জ্বলা দেখা পাবা। লাইট জ্বলা দেখিলেই তুমি তাৰ মোবাইলটো চেক কৰিবা আৰু যিমান ছোৱালীৰ নাম্বাৰ দেখা পোৱা চব ডিলিট কৰি দিবা। তেতিয়া সি ফ্ৰিজেই হৈ থাকিব, তোমাৰো জঞ্জাল আঁতৰিব। সেইমতে কাম হ’ল আৰু জুতিয়ে ফু্তিটে নিজৰ ফ্ৰিজটো বিক্ৰী কৰি সেই পইচাৰে গল্ড ফেচিয়েল কৰালে। সেই দুখতে চিখৰে ৰজনীগন্ধা খাবলে ধৰিলে আৰু তাৰ পেটলে যোৱাৰ পাছত ৰজনীগন্ধা পান মচলা গুচি আইচ ক্ৰীম মচলা হৈ গ'ল।

তেতিয়াৰ পৰাই মানুহে গৰু পুহি গাখীৰ খিৰাই খাবলে শিকিলে। আমাৰো কাপোৰ কানি ক’লা হ’ল, আমি গুচি আহিলো।

বুঢ়া কালৰ প্ৰেম

অভিজিত বুঢ়াক চিনি পাই নহয়, নেপালেও কথা নাই, বুঢ়া ৮৫ বছৰ বয়সত ৮০ বছৰীয়া বুঢ়ী এজনীৰ প্ৰেমত পৰিল। বুঢ়ীজনীৰ নামটো আণ্ডাজ কৰি মনগলত কাহিনী বনাই থাকিব নেলাগে, আৰু কোনেও মিছাতে আশাও কৰি থাকিব নেলাগে; ময়েই কৈ দিছো, .....পল্লৱী। বুঢ়া বুঢ়ীৰ প্ৰেমৰ বাহাৰ দেখি বিজুই, চিখৰৰ দৰে নাতিয়েকবোৰেও তৌবা তৌবা কৰি গৈছিলগৈ। এনিটাইম পাৰ্ক ৰেষ্টুৰেণ্ট, - ভেল ডে' চকলেট ডে' ৰ'জ ডে' ....মুঠতে ৰাইজে নহবৰ হ'লহে বুলিলে আৰু। পিছে বুঢ়া বুঢ়ীয়ে কাকো পাত্তা নিদিয়ে...ৰোমান্সেই ৰোমান্স !!

এদিন বুঢ়াই ভাবিলে এনেকে থাকি আৰু কিদাল হব, বিয়াখন পাতি পেলোৱাই ভাল। সেইকাৰণে ভাল দিন বাৰ এটা চাই, ৫ ষ্টাৰ ৰেষ্টোৰাঁ এখনত বুঢ়ীক এসাজ খুৱাই, দিলে প্ৰপ'জ মাৰি....আই লাভ ইউ বুঢ়ী, ৱিল ইউ মেৰী মি? ধেং তে তেং .......
.
ৰাতি বুঢ়াৰ বৰ ভাল টোপনি হ'ল, ৰাতিপূৱা সাৰ পায়েই ওঁঠৰ ওপৰত লাজকুৰীয়া মিচিকি হাঁহি এটা খেলি গ'ল....আসস...কালি ইমান দিনৰ পৰা ভাবি থকা কামটো কৰা হলগৈ....কিমান যে উৎকণ্ঠা, লাজ সংকোচ!! পিছে......

হঠাৎ বুঢ়াৰ খেয়াল হ'ল, কালি বুঢ়ীয়ে কি ৰিপ্লাই দিলে? ইয়েচ নে ন? হে ভগৱান, মনত নপৰা
হ'ল নহয় এতিয়া!! হাজাৰ চেষ্টা কৰিও বুঢ়াই ৰিপ্লাইটো মনত পেলাব নোৱাৰিলে। চেহ ....বৰ বেয়া কথা হ'ল !! বহুত ভাবি গুনি বুঢ়াই বুঢ়ীলে ফোনকে লগালে-

- হাই,,, গুডমৰ্ণিং !! এটা বিশেষ কথাৰ কাৰণে ফোন কৰিলোঁ,,, কবলে লাজেই লাগিছে, কিন্তু উপায় নাই । হেৰি নহয়, কালি তুমি মোৰ প্ৰপ'জেলৰ কি ৰিপ্লাই দিছিলা বাৰু? য়েচ নে ন? মই একেবাৰে পাহৰি গ'লো জানা, কি কৰিবা এনেকুৱা বয়সত এইবোৰ হয়েই আৰু।


- থেংক গ'ড, তুমি যে ফোন কৰিলা, মোৰো একে প্ৰব্লেম নহয়!! মোৰ মনত আছে, কালি কোনোবা এটাক য়েচ কৈছিলো, পিছে কাক কৈছিলো একদম পাহৰি গ'লো নহয়!!

মই কবিতাৰ ৰজা

মই কবিতাৰ ৰজা,
কবিতা যে লাগে মোৰ মজা,
বাটে ঘাটে, হাটে বজাৰে
কবিতা লিখি যাও অনবৰত,
তাৰ বাবে কিছু কমিছন পাও,
সেই পইচাৰে ফটিকা খাও
আৰু বেশ্যালয়লৈ যাও!!
কবিতা প্ৰাণ যে মোৰ চৰিত্ৰ,
নৰ্দমাৰ বোকাইয়ো
কৰিব নোৱাৰে তাক কলুষিত !!!

সুন্দৰী নাৰী, ৰূপকুমাৰী, মোৰ প্ৰথম পচণ্ড
কলমেৰে অনায়াসে তেওক কৰি দিও বিবস্ত্ৰ!!
উন্মেষণ কৰো, লেহন কৰো,
দেহৰ গোপন মাধুৰ্য্য,
এয়া মোৰ অধিকাৰ, কবিতাৰ ৰজা হোৱাৰ,
অশ্লীলতাৰ দোষৰ পৰা মই সদায়ে মুক্ত !!

মোৰ টেবুলত, আলনাত, বিচনাত
অনাদৰে পৰি থাকে,
লাখ লাখ অনুৰাগীৰ মৰম আৰু হৃদয়;
কেতিয়াবা মন গ'লে তাৰে এটা
চেলেকি চাও,
বা দলিয়াই পেলাও লগে লগে,
এয়ে মোৰ নিচা, এয়ে মোৰ খেলা!!
কাৰণ মই এক সৃষ্টিশীল কবি,
মোৰ লাগে নিত্য নতুন প্ৰেৰণাৰ উৎস।
সকলো দোষৰ পৰা মই সদায়েই মুক্ত !!


{শ্ৰদ্ধাৰ কবি লিলিমাই কুমাৰলৈ উৎসৰ্গিত }

বে’ড টাইম ষ্টৰি : (1-15 মাৰ্চ, ২০১৫ সংখ্যা প্ৰান্তিকত প্ৰকাশিত )





-    দেতা, তুমি আজি সাধু কম বুলি কৈছিলা।

-   হাঃ , হয় নেকি?

-   তুমি সব পাহৰি যোৱা ন?

-   কম ৰসাধু মনতেই পৰা নাই নহয়।

-   ৰবা মই সাধু কিতাপ এখন আনি দিছো, তুমি পঢ়ি দিলেই হব

*******
-   কি আনিলি এইখন?  ভক্ত প্ৰহ্লাদ । বঢ়িয়া ।তই প্ৰহ্লাদৰ নাম শুণিছনে নাই ?

-   ওঁহো।